"Waarom please ik anderen, en cijfer ik mezelf weg?"
Herken je dit?
Je past je aan, voelt snel wat anderen nodig hebben en zegt sneller ja dan je eigenlijk wilt.
Achteraf voel je dat je over je eigen grens bent gegaan.
Je hele systeem probeert verbinding te behouden.
Please gedrag ontstaat vaak niet zomaar.
Het is een manier die je ooit hebt ontwikkeld om verbinding, veiligheid of erkenning te voelen.
Misschien heb je geleerd dat aanpassen makkelijker is dan jezelf uitspreken.
Of dat het belangrijker is om anderen tevreden te houden dan jezelf.
Maar wat je ooit hielp, zorgt er nu voor dat je jezelf kwijtraakt.
Zolang dit patroon onbewust blijft, blijf je jezelf aanpassen zonder dat je het echt doorhebt.
Wat wel werkt.
Niet jezelf forceren om ineens anders te doen, maar eerst weer voelen wat jij nodig hebt.
Door stil te staan en jezelf af te vragen:
wat wil ik eigenlijk, los van de ander?
Van daaruit ontstaan grenzen die echt van jou zijn.
Je hoeft jezelf niet langer op de tweede plek te zetten om verbonden te blijven of liefde te ervaren.