Je hoofd maakt overuren. Je analyseert, twijfelt, probeert grip te krijgen op wat je voelt en ervaart. Maar hoe meer je denkt, hoe verder je verwijderd raakt van rust.
Overdenken is iets wat veel voorkomt. Laten we vooropstellen dat je niet de enige bent. Je bent geen overdenker, je ervaart overdenken.
Je hoofd probeert je te beschermen, het is een manier van je systeem om controle te houden. Onder die constante stroom van gedachten ligt meestal iets wat gevoeld wil worden; emoties, spanning of oude patronen die nog geen plek hebben gekregen.
Zolang je in je hoofd blijft zoeken naar antwoorden, blijf je rondjes draaien.
De rust waar je naar verlangt, ontstaat niet door meer te begrijpen, maar door weer te zakken in je lichaam en te werken met wat daar ligt opgeslagen.
In plaats van nog meer te analyseren, breng je je aandacht terug naar je lichaam.
Bijvoorbeeld door even stil te staan, je ademhaling te voelen en jezelf af te vragen: wat voel ik nu, zonder het te hoeven verklaren?
Dat is waar de beweging begint.
Je hoeft het niet nog beter te snappen, je mag teruggaan naar het voelen.